Geçen yıl yayınlanan “Baht Oyunu” adlı dizinin setinde tanışan ve arkadaşlıkları kısa sürede aşka dönüşen Cemre Baysel ile Aytaç Şaşmaz’dan hayranlarını üzen bir haber geldi.
BİR ANLIK SİNİR Mİ?
Sevenleri tarafından çok yakıştırılan ve “örnek çift” olarak gösterilen Baysel ile Şaşmaz, sosyal medya hesaplarında birbirini takip etmeyi bıraktı. Bu durum, ayrılık iddiasını da beraberinde getirdi. Yoğun iş tempoları nedeniyle bir süredir görüşemeyen çiftin yakın çevresi, bu kararın bir anlık sinirle alınmış olabileceğini, ancak henüz ilişkiyi kesin olarak noktalamadıklarını söylüyor.
‘Keşke herkes bu kadar sevilse’
*Hürriyet Pazar’da en iyi jönfi seçildin. Ne hissettin haberi gördüğünde?
Anket Twitter’da ilk döndüğünde çok bir şey anlamadım. Zaten sosyal medyada çok fazla vakit geçiremiyorum. Takipçilerim de bu yüzden bana tepkili... Baktım, “Bir anket herhalde, inşallah kazanırız” dedim. Sonra inanılmaz değerli bir şey olduğunu anladım ve çok çok mutlu oldum.
*15 yaşından beri setlerdesin. Bu işe neden başladın? Amaçpara kazanmak ve aileye destek olmak mıydı?
Yok, kazandığımla ayakkabı, üst baş falan alıyordum (gülüyor).
*O halde nasıl başladı her şey?
Ajans sahibi komşumuzdu, “Bu kız ne güzel, hadi gelsin, fotoğraflarını çekip kaydedelim” dedi. Ben de iki iyi çekilmiş fotoğrafım olsun diye gittim. O fotoğrafları yapım şirketlerine dağıtmış. Bir baktım teklifler geliyor, başroller falan.
*Ne yaptın?
“Okuyorum, istemiyorum” dedim. Abim de yazılmıştı o ajansa. Tam tersi o istiyordu ama bana teklifler başladı. Sonunda birini kabul ettim. İzmir’de yaşıyordum, ‘Yeşil Deniz’ de Ödemiş’te çekiliyordu ve 75 bölüm sürdü. Orada işi, kamerayı, nerede duracağımı öğrendim. Okul gibiydi. Sonra menajerim Tuncay Altunoğlu’yla çalışmaya başladım. Ve “Artık bu işi yapacağım” dedim.
*Konservatuvarda oyunculuk eğitimi falan aldın mı?
Yok, resim okuyorum.
*Niye resmi seçtin?
Zaten güzel sanatlar lisesinde resim okuyordum. Oyunculuk kafamda hiç yoktu ki. Resim yapacağım, içmimar olacağım diyordum. Ege Üniversitesi’nin yetenek sınavlarını kazandım. “Benim hayatım resim olur, arada oyunculuk yaparım derken” aslında öyle olamayacağını anladım.
*Resim yapmaya devam mı?
Arada bir şeyler çiziyorum. Ama asla bitmiyor o tablo, bitiremediğim için de kendime kızıyorum.
*Hayalin değilken şimdi güzel bir noktadasın. Şu anda senin için ne ifade ediyor oyunculuk?
Bir kere beni mutlu ediyor, aileme gurur veriyor. İyi ki girmişim bu işe.
İnsanları tanımaya başladım
*Sekiz yıldır setlerdesin. Mesleğini nasıl anlatırsın?
Çok zor.
*Oysa dışarıdan bakınca herkes oyuncu olmak istiyor… Sanki az çalışıp çok para kazanılacak iş gibi…
İşi seven için gerçekten çok keyifli. Ama set temposu çok başka bir şey. Sete gidip karakteri giydikten sonra program yetiştirme, senaryo revizesi derken haftanın 6.5 gününü alıyor. Yoruluyorum ama işimi çok sevdiğim için zevkle çalışıyorum.
*Kendini arkadan yetişen oyunculardan ayrıştırmak için ne yapıyorsun?
Hiçbir şey yapmıyorum aslında, olduğum gibiyim.
*Korkutuyor mu bu durum? Birileri gelecek, başrolü kapacak…
Yok, bu yola girip ayaklarını sağlam bastığında yaptığın işleri gören oluyor. Çizgimi bozmadığımda biliyorum ki her yerde çalışır, ekmeğimi bulurum.
*Bir oyuncuyu başarılı yapan sence nedir?
Seyirci olarak konuşursam, izlediğim şeyin bana inandırıcı gelmesi ve doğal olması lazım. Mesela ağlıyorsa ağladığına, kızıyorsa kızdığına inanmam lazım. Teknik değil de içinden geleni yansıtıyorsa oluyor.
*Mesleğin sana nasıl bir farkındalık sağladı?
Hayatımdaki ve çevremdeki insanların sayısı çoğaldı. Ve insanları tanımaya başladım.
*Sonuç?
Karşımdakinin enerjisinden niyetini anlıyorum. Gerekirse uzak duruyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder